Posts tonen met het label Afscheid nemen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Afscheid nemen. Alle posts tonen
maandag 25 juni 2012
Droom zacht Kaat Tilley
Afgelopen vrijdag overleed modeontwerpster Kaat Tilley onverwacht aan een virale aandoening. Met Kaat Tilley verliest de Belgische modewereld een "grande dame", die steeds trouw aan zichzelf bleef, en wars van modetrends ontwierp. Ze studeerde af in 1990 aan de Antwerpse modeacademie, en opende amper enkele jaren later haar eerste winkel. Een dromerig universum, vol schitterende( zijden) jurken, prachtige juwelen en andere sprookjesachtige accessoires. Telkens wanneer ik in het centrum van Brussel kwam, kon ik het niet nalaten om te genieten van haar schitterende (bruids-)jurken, in haar winkel in de al even excentrieke Koningsgalerij. Persoonlijk ging het haar niet altijd voor de wind. Op haar 28ste kreeg ze lympheklierkanker, maar genas en putte er kracht uit. Ook zakelijk kende ze de nodige tegenslagen. Hoe dan ook krabbelde ze altijd terug recht, niet alleen als ontwerpster maar ook als kunstenares. Tot op het einde zocht ze naar schoonheid in alledaagse dingen, wilde ze van de wereld een mooiere plaats maken. Haar ontwerpen, sprookjesachtige schetsboeken en schilderen zullen ons blijvend herinneren aan de manier waarop ze voor 2 generaties vrijgevochten vrouwen poëzie op maat ontwierp.
Liefs, @nne
foto:editiepajot
maandag 4 juni 2012
De tiende chemo
Vandaag was ik voor de tiende chemo in het ziekenhuis. Ook nu waren mijn bloedwaarden beter. Nog twee beurten, en dan volgt een Pet-scan. De oncologe die me behandelt klinkt positief, afwachten wat het onderzoek over een maand brengt. Genezen zal ik niet, maar zij denkt aan een onderhoudsbehandeling via pillen omdat ik dan niet om de haverklap naar het ziekenhuis moet. Jammer genoeg kregen we slecht nieuws over M., die net als ik een uitgezaaide leverkanker had. Een goede kennis van haar (ook in behandeling) vertelde me 2 weken geleden al dat ze in coma was gegaan, en uiteindelijk is ze vorige week overleden. We merkten de laatste maanden wel dat het met haar bergaf ging, maar dat het zo snel zou gaan, daar schrokken we enorm van. Ik wens haar familie heel veel sterkte toe. Ik wil haar graag herinneren als de sterke vrouw en leuke mede-patiënte, die voor iedereen een lief woord over had. Kalo taxidi M. ... ik denk aan je!
Liefs,
@nne
Abonneren op:
Posts (Atom)
